Soms pakt gedwongen rust goed uit

Posted on

Na dik twee maanden is het weer eens tijd voor een update van mijn Road to Lanza!

De website heet inderdaad nog steeds The Road to Lanza! Want deze weg volg ik nog steeds. Net als mijn weg naar Almere wordt het een jaar later dan gepland. Echter mijn eerste Ironman wordt nog steeds die van Lanzarote alleen wordt het in mei 2015. De weg er naar toe zal wel iets anders gaan dan ik de afgelopen twee jaar heb gedaan. Achteraf zocht ik teveel mijn passie en sport op om met de stress die mijn lijf en geest voor de kiezen kreeg om te gaan. Maar als je lichaam je dan in de steek laat en allerlei rare pijntjes en blessures laat zien, is het tijd om de cirkel te doorbreken. Mijn blogstilte is een gevolg geweest van deze actie.
20140730_133030 (Small)Na de halve triathlon van Stein, die ik heb weten te voltooien en een geweldig weekend met mijn gezin en vrienden, kreeg ik opnieuw last van blessures en een chronische vermoeidheid. Ook mijn concentratievermogen was niet optimaal. Ik vond alles niet zo boeiend meer. Is dit nu waar ik op de wereld voor ben gezet? De ene klap na de andere krijgen en verwerken? Waarom wij? Wat hebben we misdaan? En de burgerlijke eentonigheid van slapen, opstaan, werken, eten, trainen en weer slapen. Vreselijk! Kortom tijd om iets heel anders te doen! In overleg met Bar, Frank en meer dierbaren heb ik een triathlonpauze ingelast. Geen schema’s meer, geen zwemmen, fietsen en lopen maar een korte vakantieperiode waar ik leuke dingen doe met Bar en de kids, klusjes doe in en rondom het huis, veel relax, bezoeken breng aan goede vrienden. Maar ook een strak voedings- en krachttrainingschema volg en Reishi koffie drink om weer balans in mijn lijf en kop terug te vinden. Hier ben ik ondertussen een kleine 5 weken mee bezig en bevalt uitstekend. De laatste tijd krijg ik ook meer en meer zin om te fietsen, te lopen en te zwemmen. Een goed teken! Zo heb ik de zwemtocht en de Beachrun in Kijkduin gedaan en wil ik volgende week op gevoel de halve triathlon van Leiderdorp doen. Met Frank heb ik afgesproken dat Leiderdorp mijn 0-meting wordt om daarna weer de triathlonschema’s op te pakken richting de Ocean Lava Circuit Finale in Lanzarote op 1-11-2014. Jawel!!! Barbera en ik mogen op herkansing. Weliswaar geen Ironman maar een heel mooie warming up van 3 km zwemmen-120 km fietsen en 30 km lopen richting de Ironman Lanzarote 2015! Want mijn droom geef ik nog niet op!

IMG-20140728-WA0001 (Small)De afgelopen twee jaar en helemaal de laatste vijf weken ben ik weer wat wijzer geworden over mezelf en ik zal nu wat meer rekening houden met mezelf en niet maar doorgaan en doorgaan! Dat is mijn kracht maar ook duidelijk mijn valkuil. Sommige zaken zijn belangrijker geworden, andere zaken veel minder. Ik merk dat ik heel graag dichtbij mijn gezin ben. Ik vond dat al heerlijk maar na alle gebeurtenissen de aflopen twee jaar is dat heel erg toegenomen. Werk vond ik altijd heel belangrijk. Daar wilde ik ook altijd in uitblinken, overal op de hoogte van zijn en niks willen missen. Dat is nu heel anders. Werk is belangrijk maar geen passie! En ook heel vergankelijk als ik naar mijn vrouw kijk. 26 jaar alles geven voor de baas en twee maal zo op straat staan. Sport en triathlon dat zijn mijn passies. Dat onderscheid is me de afgelopen tijd flink duidelijk geworden. De kunst is om daar een balans in te vinden en te houden! Maar aan de andere kant is de weg naar het vinden van balans nog het meest interessant en leerzaam!

Na Leiderdorp zal ik weer van me laten horen! Tot blogs!