De uitdaging van mijn leven

Posted on

Volgende week om deze tijd sta ik tot mijn middel in het ” Weerwater” wachtend op het startschot om te beginnen aan de Challenge Almere-Amsterdam 2013

Twee jaar geleden kreeg ik het idee om de hele triathlon van Almere te doen. Om op mijn manier om te gaan met de machteloosheid van de ziekte kanker waar in eerste instantie mijn moeder mee te maken kreeg en later mijn vader. In de afgelopen twee jaar ben ik meerdere keren zwaar gevallen, letterlijk, maar ook meerdere keren opgestaan. Uiteraard zelf maar ook met de hulp van mijn dierbaren. Waar ik die wilskracht of noem het overlevingsdrang vandaan haal? ik weet het niet. Het zit in de genen van de Hoogenraadjes en Simonissen!

Nu een jaar later dan gepland maar belooft aan mezelf en mijn ouders (maar stiekum ook aan Barbera en mijn schoonmoeder ook al willen ze dat niet), ben ik er klaar voor. Ik heb getraind voor wat ik waard ben en nu is het tijd om mijn lijf meer rust te gunnen, goed te eten en te drinken en vooral de wedstrijd te visualiseren. Maar ook een week vol gedachten: zullen mijn ouders meekijken, zullen ze trots zijn of verklaren ze me juist voor gek, heb ik genoeg getraind of juist teveel, lukt het zwemmen zonder pink….pfff 3,8 km, wat gaat het weer doen en de wind. Twijfels van een sporter maar ook het gevoel van wow ik ga een hele triathlon doen. Even niet volle bak met mijn mond open maar berekenend, sparen, sparen voor de marathon om daar uiteindelijk helemaal steen kapot te gaan. En weet je wat…..ik kijk er enorm naar uit!

Challenge Almere-AmsterdamVrijdag vertrek ik met mijn maatje Peter naar Almere om de spullen te halen, fiets in te checken, pasta te stapelen en de briefing bij te wonen. In de avond komen, als alles wel gaat, Barbera en de kinderen en gaan we er een knalweekend van maken! Afzien, janken, lachen, weer afzien, weer janken maar vooral genieten, juichen en iets afsluiten!

Pap en mam1Tijdens het zwemmen droog onder mijn wetsuit, tijdens het fietsen op mijn rug voor het duwtje en tijdens het lopen op de borst zodat ik ze hoor praten, zal ik mijn ouders symbolisch meenemen! Deze wordt voor jullie pap en mam! Laf joe!!